فصل دوم : در تدبير امراى عساكر و اميران بلاد و محافظان قلاع و حارسان سرحدها . فصل سوم : در ترجمهء صحيفه‌اى كه طاهر ذو اليمينين جهت ولد خود عبد اللّه نوشته . فصل چهارم : در ذكر تدبير تجّار و متردّدان اطراف و جوانب برّ و بحر . فصل پنجم : در تدبير صنّاع و محترفه « 1 » و جمع‌كنندگان خراج و متوجّهات « 2 » ديوانى و تدبير اهل زراعت . باب چهارم : در ذكر بعضى قوانين كليّه كه متعلّق است به ملك . و در اين باب چهار فصل است : فصل اوّل : در قانون مشاورت در امور . فصل دوم : در تدبير خزاين و اموال و تقدير معاش و اخراجات و ترك اسراف و تبذير و تعديل احوال سپاهى و عمّال و رعايا در اين امور . فصل سوم : در تدبير اطّلاع پادشاه بر احوال دشمنان و دوستان و مواسم « 3 » جاسوسان و خبرگيران . فصل چهارم : در تدبير فرستادن ايلچيان به جانب پادشاهان و تدبير سلوك پادشاهان با ايلچيان و رسولان پادشاهان . باب پنجم : در تفسير عهدى كه حضرت مقدّس امام المشارق و المغارب ، امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب ، جهت مالك اشتر نوشته در قوانين حكومت .

--> ( 1 ) . گروه پيشه‌وران . ( 2 ) . مالياتى كه علاوه بر مقدار اصلى مقرّر وصول مىشد . ( 3 ) . محل گرد آمدن .